ท่ามกลางฝนตกและรถติด

ผู้คนต่างเร่งรีบ

ชั้นได้แต่เพียงยืนหยุดนิ่ง...มองความเป็นไป

สายฝนที่ชื่นฉ่ำใจ

ไม่ได้ทำให้

เสียงบีบแตรไล่รถคันข้างหน้าเบาลงเลย

...

เหตุใดผู้คนต่างหงุดหงิดใจ

เหตุใดสายฝนจึงเป้นเพียงแค่หยดน้ำที่น่ารำคาญ

บ่อยครั้งผู้คนมองเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ได้

แต่แทบจะไม่มีซักครั้งที่จะมองเรื่องใหญ่ให้เป็นเรื่องเล็กน้อยได้เลย

...

ท่ามกลางสายฝนเริ่มโปรยปราย

ผู้คนทั้งหลายยังไม่หยุดเร่งรีบ

ชั้นได้แต่เพียงยืนหยุดนิ่ง...เฝ้ามองผู้คนรอบกาย

เหล่าเม็ดฝนพลันหายไป

แต่ก็ไม่ได้ทำให้

เสียงบีบแตรไล่รถคันข้างหน้าเบาลงเลย

..

..

.

.

17.10 น.

15 สิงหา 48

V

V

V

V

V

V

ca เราอยู่ร่วมกัน

วรรณะไม่ขวางกั้นกลาง

ความรักของเราไม่จาง

ไม่มีทางจะห่างแยกกัน

อยู่กันคนละปี

เหมือนพี่น้องร่วมท้องเดียวกัน

อย่าให้เขาเย้ยหยัน

ว่าเรานั้นไม่สามัคคี

อยู่ด้วยกันดีดี

สอบคราวนี้เราผ่านด้วยกัน

เย้

.

.

.

.

เม้นตรงนี้

V

V

V

V

V

คุณเห็นอะไรที่ซ่อนอยู่ในตัวคุณบ้างไม๊

โอ้โห คุ้นๆนะยะ

ชั้นหมายถึง...อะไรก็ได้น่ะ

อะไรที่คุณคิดว่าเป็นพรสวรรค์

อะไรที่คุณคิดว่าเป็นความสามารถ

อะไรที่คุณภูมิใจที่จะบอกทุกคนว่า....ชั้นมีนะ!!!~

..

ดนตรี ร่าเริง idea

การมองโลก อาหาร เย็บปัก

ท่องโลก วิชาการ โต้วาที

นักรัก วาดรูป นิทาน

เทคโนโลยี ร้องเพลง สร้างสรรค์

ช่างฝัน คำนวน สวยงาม

ช่างคิดศิลปะ แฟชั่น

จดจำตรรกศาสตร์มนุษยสัมพันธ์

ละคร ร้องเพลง นิยาย

กีฬา เริงร่า กิ๊วก๊าว

...

..

ภายใต้ประตูบานหนึ่ง

อาจจะเล็ก หรือใหญ่ ก็แล้วแต่ผู้เป็นเจ้าของ

..

...

สำหรับชั้น

ผู้ที่ก่อนหน้านี้..ยังเดินตามทางเรียบๆ

ทางแห่งชีวิต

ทางที่ใครๆต่างก็เดินกัน

ชั้นเดินเรื่อยเปื่อย

พบเจอผู้คนมากมาย

ได้แต่มองและอิจฉาในความสามารถของพวกเค้า

แต่ชั้นก็ได้แต่ก้าวเดินต่อไป

โดยที่มือไม่ได้สานต่อความฝันที่ยิ่งใหญ่อะไรเลย

..

ชั้นผู้ซึ่งไม่ค่อยจะเชื่อมั่นในตัวเองซักเท่าไหร่

ไม่ค่อยจะมองเห็นว่าตนเองจะมีดี

อย่างที่ใครๆเค้าว่ากัน

ไม่ค่อยจะทำอะไรที่ยิ่งใหญ่

ตามอย่างที่ฝัน

ชั้นได้แต่ก้าวเดิน

ก็ได้แค่ก้าวเดินเท่านั้นเอง

..

จนวันนึงชั้นคิดได้

ว่าตลอดทางเดินที่ผ่านมานั้น

ชั้นพลาด

ชั้นลืม

ชั้นลืมที่จะสำรวจภายใต้ประตูที่อยู่ในตัว

ลืมที่จะสำรวจตัวเอง

ว่าชั้นมีดีอะไรกับเค้ามั่งไม๊

..

ร่าเริง พูดมาก มองโลกในแง่ดี

แค่นั้น

ชั้นนึกได้แค่นั้นเอง

..

และเมื่อลองเปิดประตูบานนั้นเข้าไป

สิ่งที่ชั้นเห็น

มันก็ไม่มีอะไรแตกต่างไปจากที่คิด

ชั้นเห็นแต่

ร่าเริง พูดมาก มองโลกในแง่ดี

แค่นั้น

..

รู้ไม๊

ชั้นไม่กล้าพอที่จะยอมรับตัวเองได้เลย

..

.

.

..

.

.

..

.

.

.

.

หลังจากนั้น

หลังจากที่ได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับคนๆหนึ่ง

จึงได้รู้

ถึงเหตุผลที่ชั้นมองไม่เห็นอะไร

นอกจาก

ร่าเริง พูดมาก และมองโลกในแง่ดี

..

..

..

.

.

...

.

..

..

.

.

หากคนเรายังไม่เชื่อมั่นในสิ่งที่ตนมีแล้ว

ก็ไม่สามารถจะดึงสิ่งเล็กๆนั้นออกมา

เพื่อที่จะทำให้กลายเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้

และก็ไม่สามารถทำให้ใครคนอื่น

มองเห็นสิ่งดีๆเหล่านั้นจากตัวเองได้เลย

..

..

.

.

.

จิงๆนะ

..

.

..

..

อย่าลืมลองเปิดประตู

สำรวจตัวเองบ้างนะ

.

.

.

.

.

.

เม้นตรงนี้

V

V

V

V